Bloglar:  Yedek Sevgili blog

Yıkmayın abi.. çok sevdik..

sabahın dokuzu..dokuz yaşındaydım.. öyle bir uyandım ki o gün.. o günden sonra hiçbir gün o kadar uyanmayı istememiştim gece yatarken..

dizime kadar inen bana bir türlü olmayan formamı giydim.. annem yaptığı sandviçi zorla elime tutuşturdu.. Herzaman ki giderken apartman boşluğunun kenarına bıraktım sandviçi.. kuşlar yerdi her seferinde.. annem anlamazdı..

1969 model deri koltuklu dolmuşa bindim.. şöför abiye paramı uzattım..

- nereye gidiyorsun..
- son durak..
- orası neresi..
- bilmem son durağa gitmem lazım..
- ne yapacaksın orda..
- maça gidicem..
- ilk defamı gidiyorsun..
- evet abi..
- o zaman para almayalım senden.. çok mu seviyorsun..
- aşığım..

yedi saat vardı daha.. uğultuyu duydukça koşmaya başladım.. yerini yurdunu bilmiyordum.. uğultuya koşuyordum..daldım kalabalığın arasına..kalabalıkta dikkat çocuk var diyorlardı..

yağmur öyle bir yağmıştı ki üzerimize o gün.. öyle bir bağırmıştım ki çocuk sesimle.. bir daha her yağmurda çocuk olmayı özler olmuştum..

büyüklerimizden öğrendik.. herşeyin bir karşılığının olduğunu..iyilik..kötülük..sevgi...aşk..herşey bir karşılıktı hayatta.. öyle öğrendik..bilmezdim o zamana kadar heyecanla karşılıksız aşka koşmayı.. düşündükçe gülüyorum.. küçük ellerim vardı..uğultuyu duydukça titrerdi ellerim..

bir kere sevindiysem bin kere üzüldüm orda.. bir kere güldüysem çok kez ağladım.. kaç kez kalkamadım yerimden donuk gözlerle.. hep birileri omuz verdi.. dostluğu öğrendim aşktan sonra orda...

çok sevdik be abi..

tanımadık onca insanı kardeş belledik.. oruçlar açtım orda.. bir bardak suyu böldük bine.. hepimiz diğerimizden az içtik..

öyle bir sevindik ki... öyle bir üzüldük ki orda.. kimse yanaşamadı bu aşkın yanına..

çocukluğumu almayın.. kalsın bir köşede.. yıkmayın üzerine taş toprak.. almayın heyecanını o küçüçük ellerinden..

sabahın dokuzu..

Yirmidokuz yaşındayım.. öyle bir uyandım ki bugun.. bugunden sonra hiçbir sabah böyle umutlu uyanmacağım.. Artık üstüme olmayan çocukluk formamı elime alıp yola çıkıyorum.. son kez oraya gidip son kez bağıracağım.. son kez ağlayıp son kez oturucam rahatsız koltuklarında..

anlamayacaksınız biliyorum..

ama son kez bağırıcam :

yıkmayın abi.. çok sevdik..